Toespraak van Chris Schaeffer Fractievoorzitter SP Amsterdam Nieuw-West

 

Jezelf in de fik steken, dan moet je toch wel knettergek zijn of zwaar gestoord!

Dat is wat autoriteiten ons altijd willen laten geloven in zo’n geval.

 

De eerste keer dat ik van een zelfverbranding hoorde was in 1969, ik was toen 14 jaar oud. In Praag had de student Jan Palach zichzelf in brand gestoken om aandacht te vragen voor de onderdrukking van zijn volk door een wreed stalinistisch regime. Dat regime deed de zaak af als een actie van een verwarde gek. Tegenwoordig weten we beter en wordt Jan Palach in zijn land als held vereerd.

 

Op 17 december vorig jaar stak de Tunesiër Bouazizi Mohammed zichzelf in brand en ontstak daarmee het vuur dat nog steeds in de hele Arabische wereld woedt. Ook hier bagatelliseerde de autoriteiten de zaak als een incident veroorzaakt door een verwarde gek.

 

Kambiz Rostayi stak zichzelf op 6 april in brand, een paar honderd meter hiervandaan op de Dam.

Ook hier in Nederland haasten de authoriteiten in de persoon van CDA minister Leers, zich om de zaak af te doen als een incident.

 

Jan Palach,  Bouazizi Mohammed en Kambiz Rostayi waren ten einde raad, maar dat was geen waan idee, er was in alle drie de gevallen iets ontzettend mis met het systeem. En alle drie deze mannen hebben dat op een gruwelijke maar niet mis te verstane wijze blootgelegd.

 

In Nederland zijn wij altijd trots geweest op onze tolerantie, mensen die in andere landen vervolgt werden om hun ras, hun geloof of hun politieke overtuiging waren hier welkom. Zo vonden heel wat Vlaamse kunstenaars en intellectuelen asiel in Nederland ten tijde van de Spaanse overheersing. Ook vluchtelingen uit Zuid- en Oost-Europa vonden een veilige toevlucht in ons land.

 

Helaas is dat tegenwoordig anders. Vorige maand mocht ik meedoen aan de nacht voor de vervanging; een evenement waarbij bekende Nederlanders en politici voor een nacht een vluchteling onderdak verleenden.

 

 

De jongeman die bij mij te gast was, is als oorlogswees gevlucht uit een voormalige Sovjetrepubliek. Zijn beide ouders zijn omgekomen in een etnisch conflict en omdat zijn ouders een gemengd huwelijk hadden wordt hij door beide bevolkingsgroepen als iemand van de vijand gezien. Terugkeren is dus onmogelijk voor hem. Inmiddels woont hij al tien jaar in Nederland, onder andere in verschillende asielzoekerscentra. Toen de IND uiteindelijk besloot dat hij niet in Nederland mag blijven, werd hij opgesloten. Toen hij vertelde over het leven op een bajesboot schaamde ik  mij dat wij in Nederland zo omgaan met onschuldige mensen.

 

Een humaan asielbeleid is een kwestie van beschaving. Die beschaving zijn wij kennelijk verloren.  Dat is wat  Kambiz Rostayi ons wilde laten zien. Laten we ons in zijn geest van nu af met z’n allen hard maken voor een menselijk en rechtvaardig asielbeleid. Laat zien dat we onze  beschaving niet verloren hebben.

 

Voor meer informatie over deze demonstratie kunt u contact opnemen met

Ahmed Pouri 070 30 50 415 / 06 55 36 23 13

apouri@gmail.com

Geef een reactie