toespraak van de heer P.B.Ph.M. Bogaers, voorgelezen door Fredy Winters van PRIME.

 

Beste Ahmad Pouri,

 

Dankzij je email van 13 april 2011 heeft de man, die zichzelf doodde, een asielzoeker uit Iran, een naam gekregen: geen anonymus, maar Kambiz Rostayi, overduidelijk een man uit Iran, een land waar ik veel mensen van mag bijstaan als advocaat, een eervol beroep.

 

Als je jezelf in brand steekt op de Dam in Amsterdam, dan is dat geen individuele daad, maar een politieke aktie, niet een daad van terreur, maar een oproep tot bezinning. In hoeverre is de maatschappij schuldig aan deze wanhoopsaktie?

 

Onmiddellijk bij het bericht over de “zelfmoord met benzine op de Dam, ëen asielzoeker”, kwam bij mij de vraag op, wat de rol is geweest van de advocatuur in het leven van deze man.

 

Die vraag is van belang, omdat het met de asieladvocatuur ook in Nederland droevig is gesteld. Ervaring over zo’n 25 jaar leert, dat het vragen om asiel, om bescherming tegen je eigen land, niet alleen kan mislopen, als je bij de IND ( Immigratie- en Naturalisatiedienst) de pech hebt een niet geïnteresseerde contactambtenaar te treffen en/of een niet functionerende tolk, maar ook  als je een advocaat ontmoet, die marginaal presteert.

 

De ervaring leert, dat de kans klein is, dat je in Nederland en vermoedelijk ook elders in de Europese Unie, een advocaat treft die begrijpt dat het veel moeite kost om jouw vluchtverhaal te achterhalen en op papier te zetten. Doordat de IND in zijn methode van horen niet geïnteresseerd is in de psychologische ontstaanswijze van angst bij iemand die in eigen land in gevaar verkeert, gaat er onnoemelijk veel mis in het overgrote deel van de asielaanvragen in Nederland. De advocaat zal dan alle gaten in iemands levensverhaal moeten dichten om aan de IND, de minister voor Immigratie en Asiel, duidelijk te maken wat de IND tot dan toe niet heeft willen weten.

 

De zekerheid bestaat dat Kambiz Rostayi niet dié rechtshulp heeft kunnen krijgen, die hem had kunnen redden. Het stelsel van de “gesubsidieerde rechtsbijstand”, uitgevoerd door de Raad voor Rechtsbijstand,vallend onder het Ministerie van Veiligheid en Justitie, gaat er van uit, dat de asieladvocaat zijn/haar werk maar weet te voltooien in vier, maximaal twaalf uren per asielzaak. Ook als dit om gezinnen gaat. Dit kan niet en leidt per definitie tot ongelukken. Dit kan je van advocaten niet meer verwachten.

 Deze norm is evenwel gebaseerd op het werk van het merendeel van de asieladvocaten, die nooit zich de vraag gesteld hebben hoe zij door de hiaten en andere gebreken in de IND-rapporten heen kunnen breken.

De advocaat is in het algemeen niet geïnteresseerd in de feiten, die hebben geleid tot iemands vlucht.

Een andere benadering, die overigens wel verplicht is voorgeschreven door de Raad voor Rechtbijstand, waarbij de advcaat moet doorvragen en alles moet willen weten van zijn cliënt, wordt niet gevolgd.

Over het algemeen is er sprake van pseudorechtshulp.

 

 

Ons land is zo diep gezonken dat onlangs de Raad voor Rechtsbijstand heeft bepaald, dat het niet de taak is van de advocaat om met zijn cliënt te spreken over de achtergronden van zijn vlucht. Hier ligt de kiem voor nog meer wanhoop en nog andere zelfmoorden, als protest tegen hoe wij in Nederland arme mensen, vluchtelingen, die alles verloren hebben, laten barsten.

 

Ik heb de bereidheid het dossier van Kambiz Rostayi te onderzoeken op volledigheid en de kwaliteit van de inbreng van de IND en daartegenover de advocatuur. Het kan meevallen, maar de kans daarop acht ik uiterst klein. Hoe geïnteresseerd was men, hoe heeft men doorgevraagd, welke tijd aan gesprekken en aan het vergaren van nader bewijs heeft men geïnvesteerd? Wat was de rol van de rechterlijke macht, de rechtbank, de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State in dit verband? Dergelijke analyses van de asielprocedure zijn mijn dagelijks werk.

 

Mocht blijken, dat mijn beroepsgroep geen steken heeft laten vallen, die fataal zijn in de procedure, waaronder ook het niet volledig traceren van iemands vluchtrelaas, maar in tegendeel tegen de klippen op getracht heeft alles te doen wat geboden is om Kambiz Rostayi te redden en een nieuw leven te geven, dan zal ik uiterst trots zijn op mijn beroepsgroep, ook al heeft Kambiz de kennelijk negatieve uitkomst van zijn procedure in dat geval opp eigen rekening niet geaccepteerd.

 

Ik stel het op prijs als U deze tekst wilt verspreiden onder geïnteresseerden.

 

Met vriendelijke groet en hoogachting,

 

P.B.Ph.M. Bogaers, bestuursrechtadvocaat in Nieuwegein

 

Voor meer informatie over deze demonstratie kunt u contact opnemen met

Ahmed Pouri 070 30 50 415 / 06 55 36 23 13

apouri@gmail.com

 

 

Geef een reactie