Herdenking slachtoffers Fort Europa op de Dam

Op 11 juni 2017, een dag voordat de jaarlijkse ‘European Day 4 Border Guards’ plaatsvond in Warschau, werden de doden van Fort Europa herdacht op de Dam.
Het was een sober protest waar iemand van de vluchtelingen zelf organisatie Wij Zijn Hier uit Amsterdam, de namen en doodsoorzaak van de enorme lijst vluchtelingen die zijn omgekomen tijdens hun vlucht in Europa voorlas.
Onder het Dam monument lagen mensen onder witte lakens.
Toelichting van de actie van de organisatie 4Freedom of movement:
“In de eerste maanden van dit jaar kwamen ruim 1000 vluchtelingen om op de Middellandse Zee. Vorig jaar stierven ruim 5000 personen op dezelfde route, een triest record. Dit is een rechtstreeks gevolg van het beleid van de Europese Unie: Fort Europa met zijn hekken, patrouilles, schepen, vliegtuigen en militairen. Het Europese grensbewakingsagentschap Frontex speelt hierbij een leidende rol.

Op zondag 11 juni herdenken we de slachtoffers van Fort Europa, de vluchtelingen die zijn omgekomen tijdens hun vlucht, in Europa of na deportatie. Twee dagen later vieren de Europese grenswachten hun jaarlijkse feestje, georganiseerd door Frontex. Ook wordt daar de industrie verwelkomd om nieuwe producten en technologie om vluchtelingen tegen te houden te showen. Het is natuurlijk uitermate cynisch dat dit dodelijke werk en de winsten die daarmee gemaakt worden gevierd en onthaald worden.

Frontex wordt sinds vorig najaar uitgebouwd tot een Europese Grens- en Kustwacht. In enkele jaren zal het personeel verdubbelen en zal het budget stijgen tot ruim 320 miljoen euro, vijftig keer zoveel als bij de oprichting in 2005. Frontex krijgt bovendien meer bevoegdheden, zoals het zonder toestemming van een lidstaat kunnen ingrijpen in de grensbewaking van deze staat, en mag eigen materieel gaan aanschaffen.

Van dat laatste profiteert vooral de Europese wapenindustrie. Deze industrie heeft met langdurige, intensieve lobby aangestuurd op een militarisering van de Europese grenzen. Met EU-financiering bouwen staten security-hekken aan hun grenzen en zetten steeds vaker militairen en militaire middelen in om vluchtelingen tegen te houden.

Dit beleid leidt jaarlijks tot duizenden doden op de Middellandse Zee en elders, onder meer omdat vluchtelingen gedwongen worden steeds gevaarlijkere routes te kiezen voor hun overtocht.

Frontex gaat ook steeds meer samen werken met landen buiten Europa, bijvoorbeeld in Afrika. Deze landen worden zwaar onder druk gezet om vluchtelingen al op hun weg naar Europa tegen te houden. De EU hoeft zich dan niet druk te maken om hun rechten en houdt het ‘probleem’ ver buiten de deur. Hiervoor wordt ook samenwerking met dictaturen, zoals die in Soedan en Eritrea, niet geschuwd.

Frontex houdt zich naast het tegenhouden van vluchtelingen ook bezig met hen deporteren. Het coördineert gezamenlijke deportatievluchten, waarbij mensen uit diverse EU-landen in één keer naar het land van herkomst worden uitgezet. Eind maart vond zo’n eerste Frontex-chartervlucht naar Afghanistan plaats. Een door oorlog, onderdrukking en armoede volledig onveilig land, dat door de EU niettemin als geschikt om vluchtelingen naar te deporteren wordt beschouwd.

4Freedom of Movement is een nieuw initiatief van mensen die vinden dat er een radicale omslag in het vluchtelingenbeleid moet komen. Geen uitsluiting, opsluiting en uitzetting, maar opvang en hulp, en niet in de laatste plaats het wegnemen van de oorzaken die mensen dwingen te vluchten. Het is tenslotte de Westerse economische en militaire internationale politiek, vroeger en nu, die mensen ertoe noopt hun huis en familie te verlaten.

Aankondiging in Het Parool


Speech herdenking:

Vorig jaar was ik in Griekenland, we demonstreerden tegen de grens tussen Turkije en Griekenland bij de Evros rivier die met EU geld is opgetrokken in 2012.
Toen spoelde de eerste dode lichamen aan op Lesvos, zei de vrouw die de luchtelingen opvang in Mytilini runde; en ze wist dat zit pas het begin was.
Ze vertelde dat pas een verpleegster was vertrokken, ze trok het niet meer. De verpleegster had als taak de borstvoeding van de moeders die hun jonge kinderen op zee waren verloren te stoppen. Deze moeders zijn eigenlijk ook dood.
‘Kinderen verdrinken niet op zee” vertelde een hoogleraar pedagogie, ze sterven van de kou die hun kleine lichamen niet kan verdragen, maar ze verdrinken niet want de moeders blijven hun kinderen vasthouden. Ook als ze al dood zijn.
In die zelfde periode verdronken 31 mensen op de Turkse territoriale wateren. Reddingswerkers die aan de Griekse kant van de zee lagen, zagen hoe een moeder, toen zij begreep dat zij haar niet zouden komen redden, haar baby over de zee grens probeerde te gooien, daarmee zeggend: red dan in ieder geval mijn kind.
De grenswachten krijgen goed betaald door Europa, beter als de leraren in Griekenland. Voor elke ‘vangst’ ontvangen zij ook een bonus van 30 euro.
De detectie apparatuur is geavanceerd. De thermokijker kan op 1000 meter afstand een zwangere vrouw herkennen aan de warmte van haar lichaam.
Het plan Samsom, of EU Turkije deal vond men in politiek Den Haag zo succesvol dat (Euro VVD-er) Hans van Baalen er aan refereerde met: “Het plan Rutte-Azmani is geslaagd.”
Toen vluchtelingen met bussen tegelijk vanuit Turkije weer de Syrische grens over werden gezet en drie NGO’s zich hadden uitgesproken over de vermoordde vluchtelingen door de Turkse grenswacht zei Samsom zonder schaamte: “Er is nog nooit één vluchteling vermoord door de grenswacht op Turks grondgebied.” En daar moesten we het mee doen, wel beseffend dat deze vluchtelingen natuurlijk nog voor dat ze Turkije hebben kunnen bereiken al zijn beschoten.
Als direct gevolg van de deal zitten duizenden vluchtelingen vast in Griekenland. Als direct gevolg van de deal prostitueren de kinderen zich in Athene en in Turkije om geld bij elkaar te sparen voor de smokkelaars die als direct gevolg van de deal hun prijzen hebben vertienvoudigt.
Turkije is nu het Guantánamo Bay van Europa, of het Nauru Island waar Australië de vluchtelingen tot zelfmoord drijft en jongeren zich automutileren om de pijn van het ongewenst zijn te kunnen uitten.
Zolang dit allemaal maar niet gebeurt binnen de grenzen van onze soevereine EU staten; wij zien niks, wij horen niks, wij zwijgen. En dus worden vluchtelingen in Turkije net zo lang opgesloten tot ze tekenen voor “vrijwillig” vertrek, getuige recent vijftien Afghaanse jongeren verloren op het vliegveld van Kabul.
Aan het begin van deze maand vond een reeks aanslagen en moorden plaats in Kabul.. Op de website van BuZa staat nu heel Afghanistan roodgekleurd.
Maar direct na de aanslagen, één van de grootste sinds 2001, het jaar waarin de NAVO Afghanistan binnenviel, zijn vanuit Nederland al weer vier jongeren gedeporteerd, een vijfde zat vorige week nog vast in Kamp Zeist.
De EU-Afghanistan deal, de “Joint Way Forward” van 4 oktober 2016 die letterlijk door de strot van de Loya Jirga, het parlement van Afghanistan is geduwd en in een stiekeme bijeenkomst werd getekend, laat ons ongelimiteerd Afghaanse vluchtelingen deporteren. Jong, oud, vrouw, kwetsbaar of gehandicapt, het maakt allemaal niet uit. Loyaal strooit de DT&V met shirini, smeergeld, zolang er maar gedeporteerd kan worden.

Aankomende deal is met één van de tientallen milities in Libië, waar Europa al voor de moord op Khadaffi -geregisseerd door Europa- mee bezig was.
De deal zou een “aanslag op onze culturele waarden voorkomen” stond laatst in de krant.
Terwijl miljoenen staatlozen al generaties lang vastzitten zonder perspectief in florerende VN-kampen, weigert Europa elke smeekbede om vluchtelingen uit die kampen op te nemen en aan te horen.
Tot slot: wij, Europese burgers kunnen visumvrij reizen naar zo’n 148 landen zonder problemen. Zij, Afghanen Irakezen, Iraniërs, en mensen uit Afrikaanse landen moeten hun leven op het spel zetten om het geweld en de armoede in hun geimperialiseerde landen te ontvluchten.
De arbeiders en hun kinderen die onze kleding naaien in Bangladesh hebben slechts toegang tot 28 landen in de wereld, en zeker niet Europa. Wees gerust, ze zullen onze kleding blijven naaien tot de dood er op volgt, ze kunnen toch niet weg.

Naeri, 11 juni 2017

Geef een reactie