Een rechtvaardige en humane oplossing voor de hongerstaking van de asielzoekers in detentiecentrum Rotterdam.

Persbericht       12 – 05 – 2013

Een rechtvaardige en humane oplossing voor de hongerstaking van de asielzoekers in detentiecentrum Rotterdam.

 

S. Manuel woordvoerder van hongerstakende asielzoekers in Rotterdam schrijft  aan de leden van de Tweede Kamer:

 

“..De Vreemdelinge wet zegt, dat je in bewaring blijft zolang er zicht is op uitzetting maar veel van ons is er geen zicht maar toch blijven we vast. Ze gebruiken false documenten om LP te   krijgen bij de Ambassade. We zitten met kleine kinderen hier zijn dat ook criminelen.  Zo kan ik blijven schrijven maar om een lange verhaal kort te maken, we vragen jullie aandacht voor onze situatie.

Ik sta open voor een gesprek want in een brief kan je niet alles kwijt.

Met alle respect we zullen niet eerder stoppen met hongerstaking als er niet één stap naar ons word gedaan. We vragen niet twee of drie stappen maar tenminste één want we zijn ook mensen, ook al worden we niet zo behandeld. Leven in gevangenschap en gescheiden zijn van je dierbaren is geen leven…”

 

Ze zijn open voor gesprek en onderhandeling voor een humaan vreemdelingenbeleid . Ze steken hun hand uit.

 

Oorzaak van hongerstaking nogsteeds niet aangepakt door de overheid

Het begin is te situeren in 2011 toen asielzoekers zich spontaan zijn gaan organiseren in “Vluchtelingen op straat” , gevolgd door verblijf in tentenkampen in Ter Apel en vervolgens in verschillende steden zoals Amsterdam, Den Haag , Den Bosch en Zwolle.

Omdat de overheid feitelijk niets gedaan heeft om het probleem op te lossen van het inhumane beleid, blijft het probleem bestaan en wordt het probleem schrijnender.

Het ontmoedigingsbeleid gaat zo ver dat een belangrijk deel van de mensen die op straat zijn en voor wie geen oplossing wordt gevonden, ook al kunnen ze Nederland niet verlaten, nu in detentiecentra worden opgesloten. Sommigen al voor misschien de tiende keer.

Wat kost dat niet allemaal?

 

Eerst worden de mensen op straat gedumpt. De overheid heeft de beoogde resultaten van dit ontmoedigingsbeleid kennelijk niet bereikt.

Dus wordt er een extra maatregel uit de kast gehaald : detentie!

Maar soms is 10 maal in vreemdelingenbewaring onvoldoende ontmoediging. Mensen kunnen immers niet weg en zijn tot Nederland veroordeeld. Maar die gedachte komt in het overheids- denken niet voor. Er wordt door gegaan met verdergaande maatregelen voor uitsluiting.

De volgende stap is dus de strafbaarstelling van illegalen.

Als die allemaal niet werkt, hoe ver is de overheid bereid te gaan in het schenden van fundamentele normen en rechten van de mens?

 

Wordt het volledig ingepakt en dichtgeplakt gedwongen uitgezet worden naar een ander land dan waar de betrokkene vandaan komt, waarbij de betrokkene in het vliegtuig het maar in zijn broek moet doen omdat dichtgeplakt de WC niet kan worden bezocht, de norm?

 

Oplossing

Is het niet beter om een oplossing voor het probleem te zoeken in plaats van  extra beperkingen te gaan opleggen bij mensen die er toch al niets aan kunnen doen?

De overheid lijkt  alleen maar te denken hoe met oppressie en trucs acties kunnen worden beëindigd.

 

Als Nederland het werkelijk serieus wil nemen dat wij mensenrechten respecteren, dan wordt het tijd om dat ook op onze gasten toe te passen en tot een rechtvaardige oplossing te komen.

 

Een rechtvaardige oplossing betekent dat de doorgewinterde crisismanagers van de IND niet moeten worden ingeschakeld tegen de zwakke asielzoekers, die van iedere bijstand zijn verstoken.

Er moeten dus advocaten bij zijn en vluchtelingenorganisaties die door de asielzoekers worden vertrouwd.

Er moeten onafhankelijke artsen bij betrokken worden.

Vervolgens moet het resultaat van  de onderhandelingen geëvolueerd  worden in aanwezigheid van – van de Staat – onafhankelijke onderzoekers en experts, zoals Amnesty International, de Nationale Ombudsman en academici.

Een overheid die zichzelf respecteert en niets voor de bevolking heeft te verbergen zal natuurlijk gehoor geven aan deze oproep!

 

Criminalisering van onschuldige asielzoekers en illegalen heeft bewezen niet tot een oplossing geleid en de maatschappij verder op het glijdende pad gebracht.

 

Zolang niet echt naar een oplossing wordt gezocht,  zullen de zelfmoorden en zelfmoordpogingen dramatisch blijven toenemen, ook al wil de overheid de cijfers tot nu toe niet kenbaar maken, zoals recent bleek uit een Tweede Kamerbehandeling.

 

Onschuldige mensen  horen niet in de gevangenis, niet in derde wereld landen en natuurlijk ook niet in een beschaafd land als Nederland.

 

Om meer inzicht te krijgen met betrekking tot deze problematiek en het leven van illegalen zie de onderstaande linken .

 

Justitie licht de pers onjuist voor

 

Stop this Symphony of Death

 

Email van  advocate  G.E.M.Later over strafbaarstelling van illegalen in Nederland.

 

Brief van hongerstakers van detentiecentrum Rotterdam aan de Koning

 

Brief van hongerstakers van detentiecentrum Rotterdam aan de leden van de Tweede Kamer

 

de hongerstakers hebben gevraagd om onafhankelijke artsen die hen kunnen bezoeken en evt. kunnen begeleiden.

 

Hongerstaking van asielzoekers in vreemdelingendetentie

 

 

Voor meer informatie:

Namens stichting PRIME,

Ahmed Pouri
06 55 36 23 13 / 070 30 50 415 / 070 380 30 58
https://www.prime95.nl/MainW/
Email: apouri@gmail.com