Niet vergeten….

 

Herdenking van de slachtoffers van de brand in het Detentiecentrum op Schiphol – Oost in de nacht van 26 op 27 oktober 2005

 

 

Dinsdag 26 oktober 2010, Raadhuis Haarlemmermeer, Hoofddorp

 

Met medewerking van:

Jeroen Nobel, wethouder, Gemeentebestuur Haarlemmermeer

Ahmed Pouri, Stichting Prime (Participating Refugees In Multicultural Europe)

Ar-Rahman Moskee, Hoofddorp

Nico Bus, VluchtelingenWerk Haarlemmermeer

Rien Wattel, Raad van Kerken Hoofddorp

 

Vocaal ensemble Corde Vocali o.l.v. Jeroen Klemann

Marjolein Dijkstra, piano

Cees van der Steen, contrabas

——- 

 

Corde Vocali: van Henry Purcell: Thou knowest, Lord, the secrets of our hearts

 


Thou knowest, Lord, the secrets of our hearts

Shut not thy merciful ears unto our prayer

But spare us, Lord, spare us, Lord most holy

O God, o God most mighty

 

O holy and most merciful Saviour

Thou most worthy Judge eternal

Suffer us not at our last hour

For any pains of death to fall, to fall from thee

Amen

 

Gij kent, o Heer, de geheimen van onze harten

Sluit uw genadige oren niet voor ons gebed

Maar spaar ons, Heer, spaar ons, heiligste Heer

O God, o almachtige God

 

O heilige en genadige Redder

Gij achtenswaardige eeuwige Rechter

Laat ons in ons laatste uur niet lijden

Dat Gij ons in onze doodsstrijd niet ontvalt

Amen


welkom en toespraak door wethouder Jeroen Nobel

 

Corde Vocali:

 

Tomás Luis de Victoria:    motet uit het

 

Lux aeterna luceat eis Domine:

Cum sanctis tuis in aeternum,

Quia pius es.

Requiem aeternam dona eis Domine:

Et lux perpetua luceat eis.

Cum sanctis tuis in aeternum,

Quia pius es.

 

Requiem

 

Het eeuwige licht verlichte hen, Heer,

Met uw heiligen voor eeuwig,

Omdat Gij goedertieren zijt.

Heer, geef hun de eeuwige rust

En het eeuwige licht verlichte hen.

Met uw heiligen voor eeuwig,

Omdat Gij goedertieren zijt.

 

 

‘Niet vergeten’-  Rien Wattel, Raad van Kerken

 

Corde Vocali: uit: Benjamin Britten, Flower Songs : The Evening Primrose (tekst: John Claire)

 


When once the sun sinks in the west

And dewdrops pearl the evening’s breast

Als in het westen traag de zon ten onder gaat,

De boezem van de avond met parels dauw beslaat,

The evening primrose opens a new

Almost as pale as moonbeams are

It’s delicate blossoms to the dew

And hermit-like shunning the light

Wastes its fair bloom upon the night

Who, blindfold to its fond carresses

Knows not the beauty he possesses

dan dient, haast bleekjes als de maan,

de tere teunisbloem zich aan.

Haar fraaie bloem geeft zij prijs aan dauw en nacht,

als een lichtschuwe kluizenaar.

Ach wie blind is voor dit zacht strelende gebaar,

die weet niets van haar bloemenpracht.


‘Niet vergeten’- Nico Bus, VluchtelingenWerk Haarlemmermeer

 

‘Niet vergeten’Ar-Rahman Moskee, Hoofddorp

 

‘Niet vergeten’- Ahmed Pouri, Prime

 

‘Niet vergeten’: gedenkplaat

 

gedicht Huub Oosterhuis

 

Samen gezongen lied:


1. Stem als een zee van mensen
om mij, door mij heen.
Stem van die drenkeling,
van dat stuk wrakhout,
dat een mens blijkt
als hij mij aankijkt

 

2. Stem die mij roept: wie ben je
mens waar is je broer?
Stem die mijn vliezen breekt
en mij bevrijdt, die

vuur uit steen slaat,
jij die mij ik maakt.


3. Stem die geen naam heeft, nog niet
mensen zonder stem.
Stem als een specht die klopt
aan mijn gehoorbeen.
Woord dat aanhoudt.
God die mij vasthoudt


 

Noemen van de namen en aansteken van een kaars bij muziek

 


Dato Kasojev, Georgië, 26 jaar

Lufti Al Swaiai, Libië, 32 jaar

Maribel Martinez Rodriguez, Dominicaanse Republiek, 30 jaar

Mehmet Ava, Turks Koerd, 41 jaar

Gheorge Sas, Roemeen, 21 jaar

Robert Arah, Suriname, 34 jaar

Naiva Apensa, Suriname, 34 jaar

Kemal Sahin, Turks Koerd, 51 jaar

Vladislav Petrov, Bulgarije, 31 jaar

Taras Bilyk, Oekraïne, 30 jaar

Oksana Nynych, Oekraïne, 29 jaar


 

Stilte

Samen zingen: Als mensen leren geven, melodie uit Wales


1. Als mensen leren geven en delen met elkaar,

dan vieren wij het leven en wordt de vrede waar.

Als mensen durven dromen van het beloofde land

dan kan er liefde komen, gaan mensen hand in hand.

 

3. Laat onze oren horen, laat onze ogen zien:

Het goed waarvan wij dromen, het is er al misschien.

Als mensen willen nemen steeds groter en steeds meer,

dan worden vrienden vreemden, daalt haat op aarde neer.

Maar als wij leren horen naar wat het Leven vroeg,

dan is voor alle mensen de aarde groot genoeg.

 

Als wij aan vrede werken met hart en hand en mond,

dan zul je dat gaan merken de hele wereld rond.

 


Slotwoorden, Jeroen Nobel

 

———————-

Wie wil kan de herdenking voorzetten bij het hek van het Detentiecentrum op Schiphol-Oost

De 11 kaarsen worden meegenomen daar naartoe.

 

Geef een reactie