24 - 11 - 2005

 

 

Trajectum

選k kon alleen maar op de grond liggen trillen'

http://www.trajectum.hvu.nl/archief/20052006.html/7_3.html

Eerstejaars integrated communication management Massoed Ban Bersa is een van de overlevenden van de Schipholbrand eind oktober. De brand woedde de dag voor de student uitgezet zou worden naar Iran. Hangende het onderzoek verblijft hij nog in Nederland en doet zijn verhaal.

Het gaat niet zo goed met mij, antwoordt Massoed Ban Bersta (24) student integrated communication management desgevraagd. 船oor de stress voel ik soms mijn linkerkant niet meer. Als ik een klein geluidje hoor, dan gaat mijn hart enorm tekeer. Bij iemand die hardloopt, denk ik wat is er aan de hand? Terwijl mensen me in Iran meestal zagen lachen.'

In de nacht van 26 op 27 oktober zit Ban Bersa in het detentiecentrum Schiphol in celblok J, naast blok K waar de brand was waarbij elf mensen omkwamen. 賎elukkig was er bij ons geen brand, wel rook. We wilden er snel uit, maar dat ging niet. Als ze de brand niet op tijd konden blussen, liepen wij gevaar. We waren bang. Ik herinner me de nacht waarin we drie uur op de grond zaten, ik herinner me het vuur.'

Eenmaal buiten krijgt de student handboeien om en wordt hij vastgemaakt aan iemand anders. 選k zag iemand op een stretcher voorbij komen en kon alleen maar op de grond liggen trillen. Een Afghaanse jongen heeft zijn deken aan mij gegeven. Later werd op tv gezegd: elf illegalen zijn dood. Waarom niet gewoon elf mensen?'


De overlevenden worden verspreid over andere centra, Ban Bersa gaat naar de detentieboot in Rotterdam. 糎e werden gebracht in een bus met allemaal cellen, die ik alleen uit films kende. In de gevangenis zat ik van de stress alleen maar met een pen te tekenen. Een bewaker zei: je mag geen pen hebben.'

Anderhalve week geleden was een debat in de Tweede Kamer over de zorg aan de slachtoffers. De ministers Donner en Verdonk hebben met overlevenden gesproken en zeggen dat de asielzoekers maximale zorg en begeleiding krijgen. Ban Bersa: 選k snap wel waarom ze de mensen uitkozen die met Donner spraken. Twee van hen spraken nauwelijks Nederlands of Engels. Een vriend van mij heeft wel geklaagd en Donner gevraagd ons te helpen.' En wat is maximale zorg vraagt Ban Bersa zich af. 船e intake op de bajesboot bestond uit vragen of je aids had, allergisch was en zelfmoordpogingen had gedaan. Ik heb gezegd dat ik problemen had en ze zouden een psycholoog regelen.' Het duurt vier dagen voordat hij over zijn problemen kan praten.


Op de boot deelt Ban Bersa een cel met drie andere asielzoekers. Ze kunnen de slaap slecht vatten na de gebeurtenissen en krijgen elke nacht twee slaaptabletten. 船aarmee kon je dan drie, vier uur per nacht slapen.' De avond voordat hij zich weer bij de rechtbank moet melden, krijgt een celgenoot vier pillen in plaats van twee en Ban Bersa niets. 繕 staat niet op de lijst, zeiden ze. Ik kon vervolgens niet slapen tot 4 uur 's nachts. De volgende dag werd ik om 7.30 uur naar de rechtbank gebracht. Na zo'n nacht krijg je van de Immigratie en Naturalisatie Dienst (IND) te horen dat je terugmoet. Als dat maximale zorg is?'

De rechtbank bepaalt dat gedurende het onderzoek naar de ramp niemand uitgezet wordt. Donderdag 10 november komt Ban Bersa voorlopig vrij.
Hij heeft dan 36 dagen geen email- of telefonisch contact opgenomen met zijn familie. 選k vertel ze ook niet alles. Ik vertel mijn moeder dat het hier goed gaat. Als ik haar vertel van de brand krijgt ze misschien een hartaanval.'

 

Zijn verhaal begint in Iran. Als student linguïstiek gaf hij les in privé-instituten. Hij raakt betrokken bij een oppositiegroep die democratie in Iran wil. 選k wilde alleen de vrijheid om te spreken. Ik kan niet alleen maar mijn mond houden en luisteren. Een vijfde van jullie democratie in Nederland was genoeg geweest.' Hij organiseert mede een studentendemonstratie. 前p de dag dat in het verleden studenten zijn vermoord, gingen we de straat op met alleen de vraag waarom ze dat gedaan hadden. In plaats van de islamitische staat die Iran nu is, wilde ik een seculiere staat, waar studenten kunnen zeggen wat ze willen.'

Het regime raakt op de hoogte van zijn activiteiten. Een vriend van hem wordt gearresteerd, evenals zijn vader en broer. Ze vragen hen naar Ban Bersa. Hij besluit te vluchten en steekt de grens naar Turkije over, maar ook daar lijkt hij niet veilig. Waarna hij verder vlucht naar Azerbeidzjan. 選k ben als laatste van de bus de grens overgestoken en mijn paspoort werd alleen met de hand gecontroleerd.'

Eigenlijk wil hij naar Canada, maar op Schiphol aangekomen ziet hij dat 訴n Nederland ook een veilige sfeer hangt', dus vraagt hij politiek asiel aan. De IND gelooft het verhaal over zijn activiteiten, maar niet dat hij de grens met Turkije heeft kunnen passeren met zijn eigen paspoort. Dan is hij volgens de organisatie niet belangrijk genoeg geweest voor het regime, vertelt zijn advocaat Astrid Portier.


Portier en Ahmed Pouri, van vluchtelingenorganisatie Prime, laten weten dat verschillende door het regime gezochte mensen erin zijn geslaagd het land met hun eigen paspoort te verlaten. 船e belangrijkste oppositieleiders hebben Iran op legale wijze verlaten en in de VS asiel gekregen', zegt Pouri. Volgens Portier is het eerder gebeurd dat mensen met eigen paspoort de grens zijn overgestoken. 全oms is het daar zo druk door de bussen met toeristen dat alleen handmatig de paspoorten gecontroleerd worden, dan zien ze niet of je op een lijst van de regering staat.'

Eenmaal in Nederland vanaf oktober 2003, werkt de student twee maanden als schoonmaker. 選k wilde een goede gast zijn.' Na een jaar meldt hij zich bij de stichting voor vluchtelingstudenten UAF. 膳olgens hun regels ben ik een vluchtelingstudent. Zij steunen mij. Ik ben toen integrated communication management aan de Hogeschool Utrecht gaan studeren omdat er in Iran meer communicatie nodig is. In Iran heb je niet veel internet en wel veel censuur. Als communicatiespecialist hoop ik de mensen wat meer informatie te kunnen geven.'
Hij had het naar zijn zin op de hogeschool. 薦r hangt een heel goede sfeer, ik voelde er vrijheid. Ik kwam een uur voor de lessen begonnen op school en ik ging een uur later weg. In het asielzoekerscentrum zit je tussen het verdriet van mensen. Toen ik vast zat, heb ik hulp gekregen van verschillende medewerkers van de hogeschool die allemaal bezorgd over mij waren. Dat is hartstikke aardig en daar wil ik ze voor bedanken.'

De vrijheid die Ban Bersa op de hogeschool geniet, duurt tot 4 oktober. Dan licht de politie de student van zijn bed en belandt hij uiteindelijk in het detentiecentrum op Schiphol. 選k ben als een terrorist 's nachts opgehaald, maar ik was gewoon een asielzoeker die wachtte op hoger beroep. Vervolgens was ik in twee weken uitgeprocedeerd, werd ik illegaal gemaakt en zou ik naar Iran teruggestuurd worden.'
Samen met zijn advocaat zal hij een tweede asielverzoek indienen. 選k hoop dat de Nederlandse regering me niet terugstuurt. Maar ik ben gebroken, ik moet eerst alle delen Massoed verzamelen. Ik heb geprobeerd een lid van de maatschappij te zijn, maar Nederland wijst me af en het Iraanse regime ook. Ik voel me afgewezen door de wereld, ik zeg soms: ik moet naar Mars.'

Jaan van Aken
Foto: prime

 

 
  Home