15 – 05 – 2013
Meld je aan op Facebook: https://www.facebook.com/events/469848843092456/

Op donderdag 10 mei begint er een tweedaagse solidariteitshongerstaking
in Den Haag, om steun te betuigen aan de honger- en dorststakers in
detentiecentrum Rotterdam. We vestigen de aandacht op het asielbeleid
dat erop gericht is vluchtelingen uit te sluiten van de samenleving en
we roepen de regering op het beleid nú te veranderen. Een goed
asielbeleid garandeert dat mensen in nood veiligheid en een toekomst
wordt geboden.

Momenteel ligt er een dorststaker in het ziekenhuis; zijn situatie is
erg slecht. Onze gedachten gaan uit naar hem en naar de 23 hongerstakers
die, ondanks de repressie die detentiecentrum Rotterdam toepast om de
staking te breken, doorgaan met hun protest tegen het onmenselijke
asielbeleid. De vluchtelingen die in hongerstaking zijn eisen vrijheid
en bescherming en ze willen niet meer als crimineel behandeld worden.
Wij zijn solidair met hen en ondersteunen hun eisen.

Asielbeleid, oprotbeleid
Vluchtelingen hebben recht op bescherming en veiligheid. Zij willen in
Nederland een veilig bestaan opbouwen, nadat zij zijn gevlucht voor
oorlog, honger, vervolging of andere levensbedreigende situaties.

De Nederlandse overheid heeft daar lak aan. Asielverzoeken worden
massaal afgewezen, ongeacht de verhalen van vluchtelingen; iedere dag
worden er vluchtelingen ‘geklinkerd’, op straat gezet. Zonder recht op
onderdak, werk of zorg, moeten zij bedelen voor hun eten en zien te
overleven op straat. Ze moeten vluchten voor de politie die met
willekeurige ID-controles ongedocumenteerden oppakken, om zo aan hun
“illegalenquotum” te voldoen. Zo’n 10.000 vluchtelingen per jaar worden
opgesloten in speciaal voor hen gebouwde gevangenissen. Dit is
onmenselijk, dit is onacceptabel. Nu vluchtelingen zelf in opstand komen
om hun fundamentele rechten op te eisen, is het aan de rest van de
samenleving, mensen met en zonder papieren, om hen daarin te steunen op
alle mogelijke manieren.

Repressie detentiecentrum
Op woensdag 1 mei zijn in detentiecentrum Schiphol twintig vluchtelingen
in hongerstaking gegaan. Bewakers onderdrukten het protest op
schandalige wijze door de hongerstakers in isolatiecellen te stoppen. Op
maandag 6 mei gingen er meer dan honderd vluchtelingen in hongerstaking
in detentiecentrum Rotterdam. Een dag later gingen vijftig vrouwen in
detentiecentrum Brugge (België) in hongerstaking.

In Rotterdam paste de directie nog hardere pressiemiddelen toe dan in
Schiphol. Zo werd de dorststakende leider van een groep hongerstakers,
Sayam Nessar, donderdagnacht uit de groep gehaald en in een afdeling met
lege cellen gestopt. De groep werd gedreigd met isoleercellen, waarna
een groot deel de honger- en dorststaking opgaf. Nessar werd ‘s nachts
wakker gehouden en in een ijskoude cel gestopt. Dinsdag won hij een
rechtszaak, waarin is bepaald dat hij onterecht was vastgezet. Hij is nu
gelukkig vrij.

Maar de rest van de vluchtelingen nog niet. We blijven hun roep om
vrijheid ondersteunen en we roepen de regering op om het asielbeleid
zodanig te veranderen, zodat het eindelijk vluchtelingen een veilige
plek in Nederland gaat bieden.

Arrogantie overheid
De regering heeft zich tot nu toe bot en arrogant opgesteld naar de
hongerstakers. In het begin reageerde ze niet eens op de eisen van de
vluchtelingen. Een Kamerlid van de VVD ging zelfs zo ver om te verklaren
dat de hongerstakers “de regering in gijzeling namen” met hun protest.
Maar wie wordt er nu echt in gijzeling genomen? Wie wordt elke kans op
bestaan ontnomen? Wie wordt er onderdrukt door de Nederlandse staat? Wie
wordt er opgejaagd door de politie? Wie wordt er tot 18 maanden
opgesloten, zonder dat ook maar iemand de opgeslotenen kan vertellen
wanneer ze weer vrijkomen? Wie wordt elke waardigheid en autonomie
afgenomen? Dat zijn de vluchtelingen. Zij worden behandeld als uitschot
en zij zijn daar nu moedig tegen in verweer gekomen.

Laat je steun zien aan de vluchtelingen! Kom naar Den Haag op donderdag
en vrijdag. Ook als je niet meedoet met de solidariteitshongerstaking
ben je van harte welkom om de actie te ondersteunen!

Werkgroep Deportatieverzet: Jan-Willem, 06 30 80 21 72

PRIME: Ahmed Pouri, 06 55 36 23 13 / 070 380 30 58

Een rechtvaardige en humane oplossing voor de hongerstaking van de asielzoekers in detentiecentrum Rotterdam.

S. Manuel woordvoerder van hongerstakende asielzoekers in Rotterdam schrijft  aan de leden van de Tweede Kamer:

“..De Vreemdelinge wet zegt, dat je in bewaring blijft zolang er zicht is op uitzetting maar veel van ons is er geen zicht maar toch blijven we vast. Ze gebruiken false documenten om LP te   krijgen bij de Ambassade. We zitten met kleine kinderen hier zijn dat ook criminelen.  Zo kan ik blijven schrijven maar om een lange verhaal kort te maken, we vragen jullie aandacht voor onze situatie.

Ik sta open voor een gesprek want in een brief kan je niet alles kwijt.

Met alle respect we zullen niet eerder stoppen met hongerstaking als er niet één stap naar ons word gedaan. We vragen niet twee of drie stappen maar tenminste één want we zijn ook mensen, ook al worden we niet zo behandeld. Leven in gevangenschap en gescheiden zijn van je dierbaren is geen leven…”

Ze zijn open voor gesprek en onderhandeling voor een humaan vreemdelingenbeleid . Ze steken hun hand uit.

Oorzaak van hongerstaking nogsteeds niet aangepakt door de overheid

Het begin is te situeren in 2011 toen asielzoekers zich spontaan zijn gaan organiseren in “Vluchtelingen op straat” , gevolgd door verblijf in tentenkampen in Ter Apel en vervolgens in verschillende steden zoals Amsterdam, Den Haag , Den Bosch en Zwolle.

Omdat de overheid feitelijk niets gedaan heeft om het probleem op te lossen van het inhumane beleid, blijft het probleem bestaan en wordt het probleem schrijnender.

Het ontmoedigingsbeleid gaat zo ver dat een belangrijk deel van de mensen die op straat zijn en voor wie geen oplossing wordt gevonden, ook al kunnen ze Nederland niet verlaten, nu in detentiecentra worden opgesloten. Sommigen al voor misschien de tiende keer.

Wat kost dat niet allemaal?

Eerst worden de mensen op straat gedumpt. De overheid heeft de beoogde resultaten van dit ontmoedigingsbeleid kennelijk niet bereikt.

Dus wordt er een extra maatregel uit de kast gehaald : detentie!

Maar soms is 10 maal in vreemdelingenbewaring onvoldoende ontmoediging. Mensen kunnen immers niet weg en zijn tot Nederland veroordeeld. Maar die gedachte komt in het overheids- denken niet voor. Er wordt door gegaan met verdergaande maatregelen voor uitsluiting.

De volgende stap is dus de strafbaarstelling van illegalen.

Als die allemaal niet werkt, hoe ver is de overheid bereid te gaan in het schenden van fundamentele normen en rechten van de mens?

Wordt het volledig ingepakt en dichtgeplakt gedwongen uitgezet worden naar een ander land dan waar de betrokkene vandaan komt, waarbij de betrokkene in het vliegtuig het maar in zijn broek moet doen omdat dichtgeplakt de WC niet kan worden bezocht, de norm?

Oplossing

Is het niet beter om een oplossing voor het probleem te zoeken in plaats van  extra beperkingen te gaan opleggen bij mensen die er toch al niets aan kunnen doen?

De overheid lijkt  alleen maar te denken hoe met oppressie en trucs acties kunnen worden beëindigd.

Als Nederland het werkelijk serieus wil nemen dat wij mensenrechten respecteren, dan wordt het tijd om dat ook op onze gasten toe te passen en tot een rechtvaardige oplossing te komen.

Een rechtvaardige oplossing betekent dat de doorgewinterde crisismanagers van de IND niet moeten worden ingeschakeld tegen de zwakke asielzoekers, die van iedere bijstand zijn verstoken.

Er moeten dus advocaten bij zijn en vluchtelingenorganisaties die door de asielzoekers worden vertrouwd.

Er moeten onafhankelijke artsen bij betrokken worden.

Vervolgens moet het resultaat van  de onderhandelingen geëvolueerd  worden in aanwezigheid van – van de Staat – onafhankelijke onderzoekers en experts, zoals Amnesty International, de Nationale Ombudsman en academici.

Een overheid die zichzelf respecteert en niets voor de bevolking heeft te verbergen zal natuurlijk gehoor geven aan deze oproep!

Criminalisering van onschuldige asielzoekers en illegalen heeft bewezen niet tot een oplossing geleid en de maatschappij verder op het glijdende pad gebracht.

Zolang niet echt naar een oplossing wordt gezocht,  zullen de zelfmoorden en zelfmoordpogingen dramatisch blijven toenemen, ook al wil de overheid de cijfers tot nu toe niet kenbaar maken, zoals recent bleek uit een Tweede Kamerbehandeling.

Onschuldige mensen  horen niet in de gevangenis, niet in derde wereld landen en natuurlijk ook niet in een beschaafd land als Nederland.

Om meer inzicht te krijgen met betrekking tot deze problematiek en het leven van illegalen zie de onderstaande linken .

Justitie licht de pers onjuist voor

Stop this Symphony of Death

Email van  advocate  G.E.M.Later over strafbaarstelling van illegalen in Nederland.

Brief van hongerstakers van detentiecentrum Rotterdam aan de Koning

Brief van hongerstakers van detentiecentrum Rotterdam aan de leden van de Tweede Kamer

de hongerstakers hebben gevraagd om onafhankelijke artsen die hen kunnen bezoeken en evt. kunnen begeleiden.

Hongerstaking van asielzoekers in vreemdelingendetentie

Voor meer informatie:

Namens stichting PRIME,

Ahmed Pouri
06 55 36 23 13 / 070 30 50 415 / 070 380 30 58
http://www.prime95.nl/MainW/
Email: apouri@gmail.com

Is het niet nuttiger eerst te inventariseren hoe het beleid wordt uitgevoerd, voordat nieuwe barrières voor kwetsbare mensen worden opgeworpen?

Gisteren heb ik van een van de in het detentiecentrum Rotterdam gedetineerden brieven gekregen aan de Koning en aan de Tweede Kamer. Ik weet niet of u die brieven kent. U kunt de brieven via de hierbij gaande link vinden.

Brief van hongerstakers van detentiecentrum Rotterdam aan de Koning

Brief van hongerstakers van detentiecentrum Rotterdam aan de leden van de Tweede Kamer

Daarin wordt aandacht gevraagd voor de praktijk, die u in al zijn finesses van onmenselijke behandeling van vreemdelingen wellicht niet kent.

Wist u dat mensen die niet door hun eigen land worden geaccepteerd en dus in aanmerking zouden moeten komen voor een buitenschuld vergunning, naar andere landen worden  uitgezet ? Ik hoorde gisteren van een man uit Sierra Leone, die naar Gambia werd uitgezet. Niet zomaar, vrijwillig, maar met bodycuff. Dat wil zeggen : helemaal ingepakt, mond dicht geplakt , zodanig dat men zelfs in het vliegtuig niet naar de WC kan en het maar in zijn broek moet doen.

De advocaat heeft hem gelukkig gevonden en hij is terug in Nederland.

Deze week hoorde ik van een Algerijn, van wie de afkomst ook via taalanalyse is vastgesteld, die niet terug kan naar Algerije, maar die men nu naar Marokko wil uitzetten.  De Roosendaalmethode in het kwadraat.

Weet u hoe gevaarlijk het is als iemand via Marokko naar Algerije probeert te gaan?.

In tegenstelling tot persberichten is het niet juist dat in Rotterdam alleen maar uitgeprocedeerden zitten. Ik heb er een zieke Turkse Koerd zitten, die over asiel procedeert bij de rechtbank Amsterdam. Hij was in behandeling van PsyQ in Den Haag elke week vanwege PTSS door de martelingen in Turkije, waar hij vanwege zijn zwakbegaafdheid niet erg goed over heeft kunnen praten. Maar behandeling krijgt hij nu natuurlijk niet. De behandeling die vanaf november liep is gestopt, hetwelk volgens de behandelaars slecht voor hem is. Maar dat maakt natuurlijk voor IND en DT&V niet uit. En rechtbanken durven zelden tegen de mening van IND en DT&V in te gaan om vernietigingen door de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State , zoals die meestal plaats vinden na voor vreemdelingen positieve beslissingen,  te ontlopen.

De cliënten die ik de afgelopen jaren in Rotterdam heb gehad procedeerden alle over verblijf en waren meestal ook niet uitzetbaar, maar dat verhinderde niet om hen langdurig van hun vrijheid te beroven en het standpunt te huldigen dat de uitzettingsverhindering maar tijdelijk was.

Als u naar de NRC van gisteravond kijkt kunt u zien hoe daar in andere landen mee wordt omgegaan.

Ik sprak gister een van de Algerijnse hongerstakers die al 12 jaar hier is en niet weg kan en die naar ik van hem begreep jaarlijks 1 tot 9 maanden in vreemdelingenbewaring zit. Waarom? Wat kost dit niet en wat is het nut? Mensen helemaal ziek maken zodat zij ook als eindelijk duidelijk wordt dat zij hier verblijf moeten hebben zo ziek zijn dat zij niets meer kunnen?

Als er regelmatige gedwongen BOPZ opnamen zijn, dan zal de uitzetting niet kunnen. Als je maar lang genoeg wacht komen die opnamen er wel.

Naar mijn mening moet eerst bekeken worden hoe het beleid in de praktijk wordt uitgevoerd voordat u meer machtsmiddelen aan  Justitie en Politie geeft tegen deze mensen, die regelmatig ook slachtoffer zijn van slechte beslissingen en onzorgvuldige procedures.

Met vriendelijke groeten,

Gerda E.M.Later

Advocaat

Riouwstraat 131

2585HP Den Haag

Tel. 070-3514876

Louise Al-Sadoon
3 minuten geleden ·
Update hongerstakers, Rotterdam
Dag beste mensen,
Het volgende; de hongerstakers hebben gevraagd om onafhankelijke artsen die hen kunnen bezoeken en evt. kunnen begeleiden. Hierop hebben wij een team van artsen vanuit verschillende disciplines samengesteld, die dit weekend naar binnen in de detentiecentra willen.
Detentiecentrum Rotterdam stelt dat er reeds een onafhankelijke arts naar de honger en dorst stakers gekeken, gesproken en onderzocht heeft.
Deze dame heb ik gesproken maar blijkt zeer nauwe banden met justitie te hebben en is dus niet onafhankelijk.
Verder zijn de hongerstakers die we gesproken hebben helemaal niet door haar bezocht, de informatie van het detentiecentrum Rotterdam klopt dus niet. Dit maakt onze zorgen alleen maar groter.
We krijgen echter geen toegang tot de honger en dorststakers en dit verontrust ons zeer!
Zelfs in de Oekraine krijgt mevr. Timoshenko onafhankelijke artsen op bezoek als zij in hongerstaking is. Onder andere door druk vanuit de Nederlandse regering.
Graag hadden wij een kort geding gevoerd om zsm naar binnen te kunnen als onafhankelijk medisch team.
De advocaat wilde hier liever eerst een nachtje over slapen, en maandag weer verder kijken. Een dorststaker heeft deze tijd helaas niet.
Andere advocaten waren niet -meer- bereikbaar, noch de ministeries of Ombudsman, gesloten ivm vakantie.
Ik sta nu op de bezoeklijst voor dit weekend als bezoeker, helaas niet als arts dus, en onze handen zijn dus behoorlijk gebonden. Het zal lastig worden om de situatie en de medische hulp die gegeven wordt te beoordelen.
We hebben een medisch team klaar, detentiecentrum Rotterdam verklaart weerlegbare onwaarheden maar toch komen we zoals het er nu naar uitziet dit weekend niet binnen.
We gaan verder maar willen op deze manier nogmaals onze grote zorgen uiten.
Met vriendelijke groeten,
Elcke Bonsen

S. Manuel

2615700

Detentiecentrum Rotterdam/ Vreemdelingenbewaring

Portelabaan 7

3045  AT Rotterdam

Heer, mevrouw van de 2^e Kamer

Goeie dag, ik schrijf uw deze brief namens iedereen die gevangen zit in detentiecentrum Rotterdam.

We schrijven jullie deze brief om aandacht te vragen voor onze situatie. Dat is ook de reden waarom we in hongerstaking zijn gegaan. We proberen niet om de Nederlandse wet tegen te werken of niet accepteren maar vragen als mensen van deze wereld om jullie aandacht.

We vinden, voor iemand die niemand kwaad doet 18 maanden naar detentiecentrum moet, met gevangenis beleid niet rechtvaardig is. Sommige van ons worden zelfs na maanden vastzitten somaar de straat gezet sonder enige oplossing. bepalde mensen worden zelfs naar een onbekend land gestuurd die hij/zij niet kend ook nog met false documenten en pasfoto , familie die worden gescheiden, mensen met goede gezondheid komen, maar naar maanden gaan ze met psychisch problem naar buiten en nu zijn er zelfs leden van de tweede kamer die ons als criminelen willen beschouwen terwijl wij alleen ons en onze kinderen een eerlijke kansen geven. Er zijn mensen die voor de dieren opkomen omdat ze in gevangenschap leven maar zijn wij als mensen niet veel waard? We voelen ons nergens veilig, hier niet en land van herkomst ook niet. Geef (tenminste) tenminste kans degene die zelf weg willen om echt weg te kunnen gaan want er zijn ook veel die weg willen of nooit in Nederland wouden verblijven maar toch zitten ze hier vast.

De wetten die jullie maken de DT&V voert het anders uit.

De Vreemdelinge wet zegt, dat je in bewaring blijft zolang er zicht is op uitzetting maar veel van ons is er geen zicht maar toch blijven we vast. Ze gebruiken false documenten om LP te   krijgen bij de Ambassade. We zitten met kleine kinderen hier zijn dat ook criminelen.  Zo kan ik blijven schrijven maar om een lange verhal kort te maaken, we vragen jullie aandacht voor onze situatie.

Ik sta open voor een gesprek want in een brief kan je niet alles kwijt.

Met alle respect we zullen niet eerder stoppen met hongerstaking als er niet één stap naar ons word gedaan. We vragen niet twee of drie stapen maar tenminste één want we zijn ook mensen, ook al worden we niet zo behandeld. Leven in gevangenschap en gescheiden zijn van je dierbaren is geen leven.

Alvast de vriendelijke groeten, gevangene in detentiecentrum Rotterdam.

Handtekening: S. Manuel

Voor meer informatie,

Namens stichting PRIME

Ahmed Pouri

Tel: 06 55 36 23 13 / 06 42 48 98 68

070 30 50 415 / 070 380 30 58

Email: apouri@gmail.com

2615700

Detentiecentrum Rotterdam/Vreemdelingenbewaring

Portelabaan 7

3045  At  Rotterdam

Mijn heer de Koning Willem

Ik schrijf uw deze brief namens iedereen die gevangen zit in detentiecentrum (in) Rotterdam.

Ten eerste wilen we uw feliciteren als de nieuwe Koning in Nederland. We wensen uw een goede koningschap en hebben alle vertrouwen dat uw Nederland met uw hart zult leiden (zoals) en verstand zoals princesse Beatrix en koningin Juliana hebben gedan.

We weten dat uw een leuke koning bent en we zullen uw ook niet zo lang ophouden maar we vragen uw aandacht voor onze situatie. Zoals uw merkt en meegekregen hebt zijn wij als ilegalen in Nederland einde raad. We weten dat uw de Nederlandse wet kent maar we hopen dat uw weet hoe het bij ons in praktijk wordt toegepast.

We zijn sinds maandag 06-mei 2013 in hongerstaking, niet omdat we de Nederlandse wet niet accepteren maar we willen aandacht vragen voor onze situatie omdat de vreemdelingenwet in praktijk niet normaal word toegepast en in somige situatie niet menselijk is. Terwijl mensen sonder pasport of identiteitsbewijs ook mensen zijn, het zijn vaders die kinderen hier in Nederland hebben of moeders. Het zijn kinderen die hier geboren zijn of opgegroeid  die land van herkomst niet kennen maar toch word geprobeerd om ze terug te sturen en families uit elkaar gehaald, in plaats van een goede oplossing. Ze worden in detentiecentrum geplaatst tot 18 maanden met een gevangenis beleid of erger. Somige worden zelfs in een vreemde land terug gestuurd met valse LP papieren en passfoto’s als ze maar weg zijn enz.

18 maanden is veel voor iemand die niemand wat heeft aangedaan om in de gevangenis te zitten. Boven dat wil de 2^e kamer ons ook nog als criminelen gaan beschouwen terwijl we gewoon een kans om normaal leven vragen en dezelfde kansen aan onze kinderen.

Ik zelf als voorbeeld woon/verblijf in Nederland al 20 jaar, op mijn 6^e naar Nederland met mijn ouders en familie ben gekomen die inmidels Nederlandse Nationaliteiten hebben en nooit een criminele feit heb gedaan , vader van 2 kinderen ben die hier geboren zijn en een vrouw die dezelfde gebote datum heeft als uw die ik inmiddels 6 maanden heb moeten missen samen met mijn kinderen die dat ook aangeven, zelfs op school: “Papa zit in gevangenis en komt nooit terug”. Dat verdienen ze niet! Wat voor andere kinderen zelfsprekend is, dat is niet voor mijn kinderen terwijl ze niks hebben misdaan, alleen dat hun opa is overleden toen hun vader nog 12 jaar was en de IND weigerde zijn verblijf te verlengen.

Zo kan ik door blijven schrijven maar we zullen uw niet langer ophouden.

We vertrouwen er op dat uw naar ons zult omkijken…

Alvast bedankt.

Met de vriendelijke groeten. S. Manuel

Julio-Wemema/ Bineva/Mengelle

Hassan Ben Younes/

A.A.B. Diallo/ Samir Masoudi/Abubakar/Boudo/Mohamed

Wares Arman/Pandy …..en anderen.

Zie voor alle handtekeningen kopie handgeschreven brief.

Voor meer informatie,

Namens stichting PRIME

Ahmed Pouri

Tel: 06 55 36 23 13 / 06 42 48 98 68

070 30 50 415 / 070 380 30 58

Email: apouri@gmail.com

Hongerstaking van asielzoekers in vreemdelingendetentie

Sinds gisteren wordt PRIME gebeld door asielzoekers uit detentiecentrum Rotterdam. Zij zijn nu twee dagen in hongerstaking vanwege de onmenselijke omstandigheden daar.

In afdeling F zijn ongeveer 60 uitgeprocedeerde asielzoekers in hongerstaking. Ook op andere afdelingen zijn inmiddels mensen in hongerstaking. Er zijn zes afdelingen en in totaal gaat het om ongeveer 240 gedetineerden.

Tijdens een gesprek tussen BNR en PRIME belde Mohammad Nissa uit Algerije vanuit detentiecentrum Rotterdam met ons en we hebben hem direct in contact gebracht met de journalist van BNR. http://www.bnr.nl/nieuws/995207-1305/steeds-meer-asielzoekers-in-hongerstaking?s_cid=blogitems 

Medische zorg

Hun belangrijkste motief om te gaan hongerstaken is het feit dat ze absoluut niet begrijpen waarom ze en hoelang ze in martelende onzekerheid in gevangenissen moeten zitten zonder enige misdaad te hebben gepleegd! En praktisch gezien is er ook geen zicht op uitzetting.

Ze constateren ook dat de medische zorg tekort schiet in de detentiecentra. Medische klachten van asielzoekers worden meestal niet serieus genomen.

PRIME krijgt vaak telefoon vanuit de gevangenissen met klachten en het lijkt erop dat behandelingen vaak niet gebeuren om kosten te besparen. Eén van onze cliënten met kanker en een gevaarlijk psychotische man werden vanuit de gevangenis gewoon op straat gedumpt!
Hij was een gevaar voor zichzelf en ook voor de maatschappij.
Een ander voorbeeld is iemand die door omstandigheden dringend een kunstgebit moest hebben, maar omdat hij snel uitgezet moest worden werd er tegen hem gezegd: we kunnen jou niet helpen, het kost veel geld. Wat blijkt nu: hij werd niet uitgezet en na acht maanden op straat gegooid.

Tijdens een debat bij BNR vanmiddag tussen Groen Links, CDA en VVD kamerleden zei de heer Ard van de Steur dat Nederland het meest rechtvaardige en humane, maar wel een streng asielbeleid heeft. Hoe staat deze uitspraak in verhouding tot de mening van de Nationale Ombudsman, de  heer Brenninkmeijer over het regime in detentiecentra. Volgens hem is dat “geestdodend”. Volgens Michael Flynn, coördinator van het Global Detention Project, … “ druist het Nederlandse standpunt in tegen iedere juridische logica. Geen enkel Europees land is verplicht asielzoekers te detineren.” Nederland is al meerdere malen op de vingers getikt door het Europese hof voor de rechten van de mens. Volgens deskundigen zoals emeritus professor van Kalmthout is de behandeling van onschuldige vreemdelingen in detentie onmenselijker dan die van criminelen in de gevangenis.

Uitzetting en uitsluiting in praktijk!

Vreemdelingen in Nederland worden te gemakkelijk ongewenst verklaard of krijgen een inreisverbod. Vervolgens is er sprake van een praktisch volledige uitsluiting. Vreemdelingen worden op deze wijze gecriminaliseerd. Dit beleid maakt het voor de Nederlandse overheid mogelijk mensen maar eindeloos op te sluiten, zelfs als uitzetting feitelijk niet aan de orde is.

Onschuldige mensen horen niet in een gevangenis. Onschuldige mensen horen ook niet te worden onderworpen aan een regiem dat zelfs strenger is dan bij criminelen. De gevangenis wordt als een pressiemiddel gebruikt om vreemdelingen mee te laten werken aan hun – zogenaamd vrijwillige – uitzetting, ook al hebben de vreemdelingen echtgenoot en kinderen hier te lande, ook al is de vreemdeling ernstig psychisch ziek en heeft hij de mantelzorg van zijn familie nodig.

Net als in andere, beschaafde landen moeten asielzoekers de mogelijkheid hebben niet zonder enige activiteit opgesloten te worden. Ze moeten de tijd zinvol kunnen doorbrengen, ook ter vermijding van zware psychiatrische decompensatie en zelfmoord(pogingen).

Ze worden dus gedwongen om niets te doen voor een aan hen niet duidelijk gemaakte termijn. Maatregelen zoals visitaties in detentie zijn mensonwaardig. Zelfs mannen worden bij vrouwen ingeschakeld om hen uit te kleden en te visiteren.

Daarbij wordt geen rekening gehouden met trauma’s die de asielzoekers hebben meegemaakt, zoals verkrachting in het land van herkomst. Ook al is het bij de medische dienst van de gevangenis bekend, dan nog wordt daar geen rekening mee gehouden.

Hoe durven de politici dit onmenselijke beleid zorgvuldig, rechtvaardig en humaan te noemen?

Consequenties van een “ streng maar rechtvaardig”  beleid

De formulering van “ streng maar rechtvaardig ” is per definitie een contradictie!

De kern van het strenge beleid is tweeledig:
1- asielzoekers in Nederland zo afschrikken dat ze “ vrijwillig ” teruggaan naar de hel die ze ooit met zo veel risico’s en kosten hebben verlaten.
2- om potentiële asielzoekers zo af te schrikken dat ze niet meer naar Nederland komen.

Ervaring laat zien dat zelfs jarenlange gevangenis niet voldoende is om mensen zo af te schrikken dat ze vrijwillig alles inpakken om terug te gaan.
De belangrijkste vraag is hoe ver je met ontmoedigingsbeleid wilt gaan tot je het gewenste doel bereikt?

Theoretisch en filosofisch gezien is er één antwoord:
Het leven van de asielzoekers moet in Nederland onveiliger worden dan hun totalitaire schurkenland.

Streng maar rechtvaardig zal alleen door steeds strenger en onrechtvaardiger beleid en praktijk zijn doel bereiken.

Waartoe het Nederlandse beleid kan leiden wordt geïllustreerd door onderstaande twee links:

http://www.dewereldmorgen.be/video/2011/04/22/stop-symphony-death

http://www.youtube.com/watch?v=IlUwErTGHAY&list=PLB309782FE1F483E2&index=1
 

Het Nederlandse vreemdelingenbeleid ligt zwaar onder vuur van nationale en internationale mensenrechtenorganisaties, academici, advocaten, deskundigen en vluchtelingenorganisaties. Zelfmoorden en zelfmoordpogingen nemen dramatisch toe en ook psychische problemen nemen dramatische vormen aan. De regering is blind en doof en signaleert geen problemen, omdat ze handelen vanuit de democratische rechtsstaat! Wat een fundamentalistisch geloof!

Zo’n massale en spontane actie van gedetineerden ontlokt bij de politici slechts de opmerking: we gaan door met uitzetten, ook al zijn ze in hongerstaking! Wat een spierballen taal!

Waar blijft een zorgvuldige, rechtvaardige, individuele en humane aanpak?

Voor meer informatie:

Namens stichting PRIME,

Ahmed Pouri
06 55 36 23 13 / 070 30 50 415 / 070 380 30 58
http://www.prime95.nl/MainW/ 
Email: apouri@gmail.com ,